Strona główna » Badania Jęczmień

Badania Jęczmień

Sok z jęczmienia to potężny wzmacniacz odporności, zawierający silne przeciwutleniacze. Jednym z tych przeciwutleniaczy jest alfa-tokoferol, który może być odpowiedzialny za działanie przeciwnowotworowe rośliny.

badania jęczmień

Badanie, które zostało przeprowadzone na komórkach rakowych białaczki (leczenie zostało wykonane na odwodnionym ekstrakcie z młodej trawy jęczmiennej) pokazało, że zginęły one niemal całkowicie. W kolejnym badaniu ekstrakt hamował wzrost trzech typów komórek raka prostaty nawet o 100% (…)” Alan L. Goldstein, Ph.D., przewodniczący Biochemii Dept w George Washington School of Medicine i Nauk o Zdrowiu w Waszyngtonie. Badany był jedynie ekstrakt z trawy jęczmiennej, nie zaś suszone siano z jęczmienia.

Sok z Jęczmienia jest jednym z największych naturalnych źródeł enzymu dysmutazy ponadtlenkowej (SOD), czyli super enzymu, który niszczy szkodliwe wolne rodniki (większość SOD dostępnych na rynku jest wyciągiem z wątroby bydła).

Sok z Jęczmienia zawiera również DIGI i P4D1 które sprawiają, że SOD staje się jeszcze bardziej skuteczny (odkrycie dr K. Kabota, Przewodniczącego Wydziału Farmakologii Science University of Tokyo.).

Uwaga: Nie wszystkie produkty jęczmienne (mielone siano jęczmienne lub suszona trawa) zawierają SOD. Istnieje on tylko w przypadku, kiedy sok poddawany jest specjalnej obróbce cieplnej, czyli suszony jest w maksymalnej temperaturze 31 st. C., aby zachował żywe enzymy).

Sok z młodej trawy jęczmiennej zawiera także Glycosylisovitexin, 2′-0-GIV, który jest silnym przeciwutleniaczem, odkrytym przez Takayuki Shibamoto, Ph.D., profesora i byłego przewodniczącego wydziału Toksykologii Środowiskowej na Uniwersytecie California-Davis, który opublikował ponad 200 prac naukowych. 2′-O-GIV jest to isoflavonoid rozpuszczalny w tłuszczu i jest zdolny do zapobiegania miażdżycy tętnic. Badania pokazują, że może również odgrywać ważną rolę prewencyjną w procesie starzenia i mutagenezy oraz zapobiegać szkodliwości promieniowania UV. Testy wykazały, że 2′-O-GIV nie był obecny w suszonej trawie jęczmiennej, a tylko w najlepszej jakości suszonym ekstrakcie z tejże rośliny (Hagiwara, H. Hagiwara, Shibota JAOCS, tom. 73, nr
5, 1996).

Suszony wyciąg z liści jęczmienia ma też ogromną moc doprowadzania naszego organizmu do równowagi kwasowo-zasadowej. Dla porównania szpinak ma zasadowość około 39,6 natomiast sok z jęczmienia aż 66,4.

Ekstrakt z jęczmienia jest bogatym źródłem chlorofilu.

Chlorofil „poprawia pracę serca, wpływa korzystnie na układ naczyniowy, jelita i płuca.” Food Science for All, Nowa teoria Żywienia Sunlight , E. Bircher.

Chlorofil zapewnia nam ochronę przed zagrożeniami spowodowanymi przez promieniowanie UV oraz rentgenowskie. Eksperymenty w 1950 roku wykazały, że promieniowanie RTG któremu poddano świnki morskie, zostało unieszkodliwione natychmiast po dodaniu do jedzenia większej ilości chlorofilu. Zwierzęta całkowicie odzyskały zdrowie. Badanie: „Wpływ diety na skutki biologiczne organizmu przed promieniowaniem” M. Larbque, experimental, 6:25, 1950 i dalsze badania na temat redukcji x-napromieniowania świnek morskich dzięki surowcom roślinnym, Instytut Armed Forces. NR 12-61 przez DH Calloway, WK Calhoun & AH Munson, 1961.

Sok z Jęczmienia działa przeciwzapalnie, anty-wrzodowo, obniża poziom cukru we krwi i zwiększa wytrzymałość i odporność. (według dr. Kazuhiko Kuboto, Ph.D.).

Badanie

Metody. Sucha masa została określona przez ocenę grawimetryczną (Davídek et al. 1981).

Białko: Zawartość określono metodą Kjehldal (Davídek et al. 1981). (…)

Aktywność enzymu superoxid dysmutazy był oceniany dzięki zastosowaniu zestawu Ransod. Zestaw ten (Brytyjska firma Randox) jest przeznaczony do analizy aktywności SOD w próbkach krwi. Dokonaliśmy niezbędnych modyfikacji poszczególnych faz postępowania, szczególnie przygotowanie próbki, odpowiednio do zastosowanego materiału roślinnego (Belcrediováet al. 2006) w celu oceny aktywności katalazy spektrofotometrycznej. Metoda opiera się na pomiarze spadku absorbcji przy 240 nm (Bergmeyer1970).

Wniosek

Wyniki tego badania dostarczają informacji, które mogą pomóc w wykorzystaniu ekstraktu z jęczmienia w postaci unikalnego i całkowicie naturalnego źródła cennych odżywczo substancji. Testy z tymi substancjami charakteryzują młode rośliny jęczmienia uprawiane w 2005 roku, wysiewane w dwóch miejscach i zbierane w trzech fazach wzrostu.

Analiza zawartości witaminy C, wszystkich polifenoli, kwasu ferulowego, monosacharydów, aminokwasów i oznaczanie aktywności katalazy przyniosły dane wskazujące, że jest to cenny materiał roślinny, na którym warto kontynuować bardziej szczegółowe badania.

Wyniki wskazują również, że zawartość substancji odżywczych jest silnie uzależniona od fazy wzrostu. Zależność od odmiany jęczmienia i siła wzrostu wydają się mniej ważne.

Badania:

Acar O., Turkan I., Ozdemir F. (2001): Superoxide dismutase and peroxidase activities in drought sensitive and resistant barley (Hordeum vulgare L.) varieties.

Acta Physiologiae Plantarum, 23: 351–356.

Aruoma O.I., Halliwell B. (1987): Superoxide dependent and ascorbate dependent formation of hydroxyl radical from hydrogen peroxide in the presence of iron. Are lactoferrin and transferrin promoters of hydroxyl-radical generation? Biochemical Journal, 241: 273–278.

Bamforth C.W. (1983): Superoxide dismutase in barley. Journal of Institute of Brewering, 89: 420–423. Belcrediová N., Ehrenbergerová J., Havlová P. (2006): Enzym superoxid dismutasa v zrnu ječmene a sladu. Acta Universitatis Agriculturae et Silviculturae Mendelianae Brunensis, LIV, No. 2: 7–14.

Bergmeyer H.V. (1970): Methoden der Enzymatischen Analyse. Verlag Chemie GmbH, Weinheim:

273–282. Davídek J., Janíček G., Pokorný J. (1981): Laboratorní příručka analýzy potravin. SNTL-ALFA, Praha: 117–185.

Droushiotis D. (1984): The effect of variety and harvesting stage on forage production of barley in low rainfall environments. Journal of Agricultural Science, 102: 287–289.

Durham J., Ogata J., Nakajima S., Hagiwara Y., Shibamoto T. (1999): Degradation of organophosporous pesticides in aqueous extracts of young green barley leaves (Hordeum vulgare L.). Journal of the Science of Food and Agriculture, 79: 1311–1314.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *